„Hipnoza na mnie nie działa.”
„Za dużo myślę.”
„Nie potrafię się wyciszyć.”
„Mam za dużą kontrolę.”

To jedne z najczęstszych wymówek osób, które jeszcze nigdy realnie nie weszły w proces.

I w większości przypadków – są po prostu nieprawdziwe.

Hipnoza nie polega na „odpływaniu”

Jeśli czekasz na moment, w którym stracisz świadomość – to się nie wydarzy.

W hipnozie jesteś obecny.
Słyszysz. Myślisz. Reagujesz.

Brak „odlotu” nie oznacza braku transu.
Oznacza, że proces działa prawidłowo.

Analityczny umysł nie jest problemem

Myślenie, analizowanie i kontrola nie blokują hipnozy.

Blokuje ją jedno:
brak zgody na puszczenie kontroli.

Jeśli cały czas sprawdzasz:
„Czy to już działa?”
„Czy coś powinienem czuć?”
„Czy jestem w transie?”

– sam sobie zamykasz proces.

Podatność to nie talent

Podatność na hipnozę nie jest cechą wrodzoną.

To umiejętność skupienia i wejścia w stan koncentracji.

Każdy robi to codziennie:
przy filmie, książce, jeździe autem, zamyśleniu.

W terapii robimy to świadomie.

Co naprawdę blokuje hipnozę?

Nie „brak podatności”.

Blokują ją:

❌ strach przed utratą kontroli
❌ brak zaufania
❌ nastawienie „udowodnij mi”
❌ opór przed zmianą

A jeśli wejście w trans jest trudne?

To normalne.

Osoby żyjące latami w napięciu często nie potrafią odpuścić od razu. Układ nerwowy musi się nauczyć bezpieczeństwa.

Od tego jest proces.

Podsumowanie

„Nie jestem podatny na hipnozę” najczęściej oznacza:

 Boję się puścić kontrolę
 Jeszcze tego nie doświadczyłem
 Nie wiem, jak to działa
 Mam opór przed zmianą

A nie: „to na mnie nie działa”.
Różni się tylko tempo.

Wszyscy jesteśmy podatni na hipnozę. Ty też.